Alkol ve uzun yaşam: güncel araştırmalar düzenli tüketim hakkında ne gösteriyor

On yıllarca bir bardak kırmızı şarabın kalp dostu olduğu kabul gördü. Daha yeni araştırmalar bu efsaneyi sorguluyor. Güncel bilim alkol ve sağlık hakkında gerçekte ne biliyor — ve sorunun neden göründüğünden karmaşık olduğu.

Koruyucu şarap efsanesi

On yıllarca kardiyologlar, ılımlı alkol tüketicilerinin içmeyenlere kıyasla daha düşük kalp ölüm oranına sahip olduğunu gösteren çalışmalara atıfta bulundu. En bilinen açıklama kırmızı şarapdaki resveratroldü. Sorun şu: resveratrol, farmakolojik olarak etkili dozların çok altında kalan miktarlarda bulunuyor. Üstelik bu çalışmalar sistematik bir hatadan muzdaripti.

Eski kohort çalışmalarındaki içmeyenlerin büyük bölümü, sağlık sorunları nedeniyle içmeyi bırakan eski içicilerdi. Bu grubu referans alınca ılımlı içiciler otomatik olarak daha sağlıklı görünüyor — alkol koruduğu için değil, kontrol grubu daha hasta olduğu için. Sick Quitter Bias (bırakan hasta önyargısı) olarak adlandırılan bu sistematik hata, sonuçları yıllarca çarpıttı.

Daha yeni araştırmalar ne gösteriyor

Mendel randomizasyon çalışmaları önyargı sorununu aşıyor: daha düşük alkol tüketimiyle ilişkili genetik varyantları kullanarak alkolün nedensel etkisini tahmin ediyorlar. Bu tür birçok çalışma — aralarında Holmes et al. imzalı PLOS Medicine'deki büyük analiz de var — ılımlı tüketimin kardiyovasküler açıdan olumlu bir etkisini bulamadı. Aksine, düşük tüketim bile belirli kanser türleri için hafif yükselen riskle ilişkilendirildi; özellikle meme kanseri ve kolon kanseri.

195 ülkenin verilerini kullanan Global Burden of Disease çalışmasının analizi, 2018 yılında The Lancet'te şu sonuca vardı: güvenli alkol düzeyi sıfırdır — bu ifade manşetlere taşındı, ancak bağlamından kopuk bir özetleme. Kanser riskleri çok küçük miktarlarda bile artıyordu; ama ara sıra içen biri için mutlak rakamlar, ağır içen birinin rakamlarından çok farklı.

Uyku, toparlanma ve kalp atış hızı değişkenliği

Ilımlı miktarda alkol bile uyku mimarisini kanıtlanmış biçimde etkiliyor. Alkol uykuya dalmayı kolaylaştırsa da REM uykusunu baskılıyor ve alkolün metabolize edildiği gecenin ikinci yarısında uyanmaları artırıyor. Bunu hem polisomnografi çalışmaları hem de büyük giyilebilir cihaz araştırmalarının verileri gösteriyor.

Toparlanma kalitesinin bir göstergesi olan kalp atış hızı değişkenliği, alkol tüketildiğinde ölçülebilir biçimde düşüyor. Whoop, Oura ve benzeri takip cihazı kullananlar, akşam sadece bir bardak şarap içmenin ertesi sabahki toparlanma puanını düşürdüğünü tutarlı biçimde bildiriyor.

Dürüst bir değerlendirme

Alkol, kültürel önemi olan yasal bir tüketim maddesidir — ve düzenli tüketimde biyolojik maliyetler doğuran bir maddedir. Yüksek tüketimdeki bu maliyetler açıkça belgelenmiştir: karaciğer hastalıkları, yüksek kanser riski, beyin değişiklikleri. Çok düşük tüketimde — haftada bir-iki içki — mutlak riskler küçük, ama sıfır değil.

Araştırmaların şu an net olarak gösteremediği şey: haftada bir ila yedi birim arasındaki ılımlı tüketimin net olarak zararlı mı yoksa tarafsız mı olduğu. Bu, tüketim örüntüsüne — her gün içmek mi, ara sıra içmek mi — ve genetik ile genel yaşam tarzı gibi bireysel faktörlere bağlı.

Alkol ve YUTHI uygulaması

Alkolün sana kişisel olarak nasıl etki ettiğini öğrenmek istiyorsan, YUTHI uygulamasında tüketimini ve uyku kaliteni paralel olarak takip edebilirsin. Uygulama sana haftalarca ve aylarca bir örüntü oluşup oluşmadığını gösterir.

Ayrıca GGT veya karaciğer enzimleri gibi doktorun ölçebileceği biyobelirteçleri de kaydedebilirsin. Arada bir içilen bir kadeh şarap için değil — ama karaciğerinin tüketim ritmine nasıl tepki verdiğini anlamak için.

Kaynaklar

• Holmes MV et al. Association between alcohol and cardiovascular disease: Mendelian randomisation analysis based on individual participant data. BMJ, 349:g4164, 2014.
• GBD 2016 Alcohol Collaborators. Alcohol use and burden for 195 countries and territories, 1990–2016. The Lancet, 392(10152):1015–1035, 2018.
• Ebrahim S et al. Alcohol and income; social disadvantage and the benefits of mendelian randomisation. Alcohol and Alcoholism, 50(3):244–250, 2015.