Yodo at Thyroid: Bakit Kadalasang Napapabayaan ang Mineral na Ito

Ang yodo ay ang mineral na halos wala kahit sinong may sobra — at ang kakulangan nito ay isa sa mga pinakakaraniwang maiiwasang problema sa kalusugan sa buong mundo. Ano ang kaugnayan ng yodo sa thyroid at sino ang dapat mag-ingat.

Bakit Kailangan ng Thyroid ng Yodo

Ang thyroid ay ang nag-iisang glandula ng katawan na nagkokonsentrato ng isang tiyak na mineral mula sa dugo: yodo. Kailangan nito ito upang makagawa ng mga thyroid hormone na T3 (triiodothyronine) at T4 (thyroxine). Kinokontrol ng mga hormone na ito ang basal metabolic rate, rate ng tibok ng puso, temperatura ng katawan, aktibidad ng bituka, pagpapaunlad ng utak, at trabaho ng kalamnan. Nang walang sapat na yodo, hindi makagawa ang thyroid ng sapat na dami ng mga hormone na ito.

Ang resulta ng patuloy na kakulangan ng yodo ay una ang pagpalaki ng thyroid — isang tinatawag na goiter (struma) — dahil sinusubukang makakuha ng mas maraming yodo mula sa dugo sa pamamagitan ng paglaki ng organ. Sa matagalang panahon, nagaganap ang mga sintomas ng hypothyroidism: pagod, pagtaas ng timbang, sensitivity sa lamig, mga problema sa konsentrasyon, depressive mood, at pagbagal ng tibok ng puso.

Supply ng Yodo sa Switzerland at sa German-speaking na Rehiyon

Ang Switzerland ay historikal na kilala bilang klasikong rehiyon na kulang sa yodo — malayo sa dagat, walang natural na pinagkukunan ng yodo sa lupa. Mula nang ipakilala ang iodized table salt noong 1920s, ang sitwasyon ay lubos na napabuti. Gayunpaman, ipinapakita ng mga pag-aaral ng Federal Food Safety and Veterinary Office (BLV) na ang supply, lalo na sa mga bata at buntis, ay patuloy na nasa hangganan.

Ayon sa mga pag-aaral, ang supply ng yodo sa Germany ay hindi rin sapat — sa kabila ng iodized table salt. Ang trend patungo sa mas kaunting asin sa diyeta, sa mga organic na pagkain (ang organic na asin ay kadalasang hindi iodized) at lalo na sa plant-based na diyeta (kaunting isda, walang mga produktong gatas) ay nagpapataas ng panganib.

Ang Pinakamahusay na Pinagkukunan ng Yodo sa Diyeta

Ang mga seafood at sea fish (codfish, plaice, hipon) ay ang pinakamayamang natural na pinagkukunan ng yodo. Ang pagkain ng sea fish nang dalawang beses sa isang linggo ay sapat na sumasaklaw sa pangangailangan ng 150 hanggang 200 µg sa isang araw. Ang gatas at mga produktong gatas ay naglalaman ng yodo mula sa pagkain ng mga hayop at sa iodine prophylaxis program sa agrikultura — ang isang baso ng gatas ay nagbibigay ng humigit-kumulang 80 hanggang 100 µg.

Ang mga sea algae ay naglalaman ng theoretically ng maraming yodo — minsan sa matinding dami. Ang nori (para sa sushi) ay nagbibigay ng katamtamang dami, habang ang kelp at wakame ay maaaring higit pa sa ligtas na limitasyon. Ang sinumang gumagamit ng algae bilang pinagkukunan ng yodo ay dapat maghanap ng algae na may kilalang nilalaman ng yodo. Ang iodized table salt ay nananatiling pinakasimple, pinaka-maaasahang mapagkukunan para sa pang-araw-araw na buhay.

Sino ang Dapat Mag-ingat nang Higit

Ang mga buntis at nagpapasuso ay may mas mataas na pangangailangan sa yodo (220 hanggang 260 µg sa isang araw), dahil ang yodo ay mahalaga para sa pagpapaunlad ng utak ng bata. Ang kakulangan ng yodo sa panahon ng pagbubuntis ay ang pinaka-karaniwang maiiwasang dahilan ng intellectual disability sa buong mundo. Kaya naman inirerekomenda ng mga gynecological society sa pangkalahatan ang isang iodine supplement sa panahon ng pagbubuntis at pagpapasuso.

Ang sinumang kumakain nang vegan o lubos na plant-based ay hindi kumakain ng isda at mga produktong gatas — ang mga pinakamahalaga na pinagkukunan ng yodo. Dahil ang mga vegan na alternatibo (oat, almond, soy drink) ay karaniwang walang yodo, ang panganib ng undernutrition ay tunay. Ang isang supplement na may 150 µg na yodo sa isang araw o ang consistent na paggamit ng iodized na asin ay makatuturan dito.

Masyadong Maraming Yodo: Kapag Nakakasama ang Mabuting Layunin

Ang yodo ay isa sa ilang micronutrient kung saan ang parehong kakulangan at oversupply ay maaaring makapinsala sa thyroid. Inirerekomenda ng World Health Organization ang isang upper safety limit na 600 µg sa isang araw para sa mga adulto. Ang sinumang araw-araw na kumakain ng mga high-iodine algae product o pinagsasama ang ilang supplement source ay maaaring mapunta sa hanay na ito.

Ang espesyal na pag-iingat ay naaangkop para sa mga taong may kasalukuyang thyroid disease (Hashimoto's, Graves' disease) — mas sensitibo sila sa mga pagbabago ng yodo. Sa mga kasong ito, dapat kumonsulta muna sa doktor bago magsimulang mag-supplement ng yodo.

Bantayan ang mga Thyroid Value sa YUTHI

Sa YUTHI app, maaari kang maglagay ng mga thyroid value tulad ng TSH, fT3 at fT4 at subaybayan ang mga ito sa paglipas ng panahon. Kung kabilang ka sa isang risk group — plant-based na diyeta, pagbubuntis, kaunting sea fish — ang regular na pagsusuri ay makatuturan. Tinutulungan ka ng app na makilala ang mga pagbabago sa paglipas ng panahon at magtanong ng mga kongkretong tanong sa susunod na konsultasyon sa doktor.

Mga Sanggunian

• Zimmermann MB. Iodine deficiency. Endocr Rev. 2009;30(4):376–408.
• Bundesamt für Lebensmittelsicherheit und Veterinärwesen (BLV). Jodversorgung der Schweizer Bevölkerung. BLV. 2020.
• Leung AM. et al. Iodine status and thyroid function of Boston-area vegetarians and vegans. J Clin Endocrinol Metab. 2011;96(8):E1303–E1307.
• World Health Organization. Assessment of Iodine Deficiency Disorders and Monitoring their Elimination. WHO. 2007.